Wodospad Wilczki w Kotlinie Kłodzkiej

Choć Kotlina Kłodzka obfituje w atrakcje geograficzne i turystyczne, to wodospadów w niej jak na lekarstwo. Jedynie wodospad Wilczki koło Międzygórza ratuje honor i to nie byle jak - ma 22 metry i jest drugim, co do wielkości wodospadem Sudetów.

Dojazd do wodospadu nie jest problemem, od trasy 33 do Czech należy odbić w stronę Międzygórza. W dobrym stanie droga zaprowadzi nas bez zbędnych rozgałęzień prosto nad wodospad, koło którego znajduje się hotel i duży parking.

Teren wokół wodospadu jest bardzo dobrze zagospodarowany choć stanowi oficjalny rezerwat. Wokół wodospadu poprowadzone są trasy turystyczne, wyznaczonych jest kilka miejsc obserwacyjnych po obu stronach rzeki, którą można pokonać dzięki mostkowi. Zagospodarowanie wodospadu miało miejsce w XIX wieku jeszcze pod zarządem księżnej Marianny Orańskiej, więc nie razi sztuczną nowoczesnością. Przyroda rozwija się tu świetnie i zmiany dokonane przez człowieka nie są tu bardzo widoczne. Najbardziej dzikim wodospadem Sudetów jest Wodospad Podgórnej, w Kamieńczyku mamy złożony system pomostów i schodków, ale jedynie ten drugi jest zbliżony rozmiarowo. Niestety nie da się zejść na dół, co jeszcze bardzie uatrakcyjniłoby wizytę w tym miejscu. Ponoć kiedyś istniały schodki prowadzące na dół.

Wizyta w tym miejscu może potrwać pół godziny ale można tez nastawić się na kontemplację i zaszyć się w jakimś kącie. Dzięki licznym barierkom jest dość bezpiecznie choć należy pamiętać, że poruszamy się na górnej krawędzi wysokiego wąwozu. Miejsce jest bardzo przyjemne, zacienione i na pewno warte odwiedzenia. Nie ma biletów a ani grup.

—- Polecamy:

Rozświetlamy ciemność – profesjonalne latarki LED dużej mocy. Kod rabatowy 5% dla czytelników bloga: word47 http://latarkisklep.pl

----

Wodospad Szklarki

Wodospad Szklarki to jedna z najbardziej klasycznych atrakcji Szklarskiej Poręby, żelazny punkt wszelkich wycieczek. Jeżeli oczekujecie Niagary lub nawet jej namiastki to czeka Was rozczarowanie. Spadek wody jest niewielki, również jej ilość nie poraża. Dużo bardziej imponujący jest drugi z wodospadów Szklarskiej – Kamieńczyk. Wodospad Szklarki posiada jednak swój niepowtarzalny wdzięk i urok. Jest bardzo łatwo dostępny i można go wygodnie obserwować z wielu miejsc, mieć go dosłownie na wyciągniecie ręki. Całe miejsce jest przystosowane do odwiedzin przez dużą liczbę turystów. Na miejscu znajduje się też niewielki schronisko PTTK i kilka straganów z pamiątkami.

Wrażenie robi krystalicznie czysta woda, promienie słońca potrafią wykreować na jej dnie i powierzchni niepowtarzalne efekty świetlne.

Górna część wodospadu posiada niewielkie spiętrzenie i jest zbiornikiem cudownie zimnej i czystej wody. Nawet w bardzo upalny dzień jest miły chłodek. Skały, uczepione ich drzewa, krystalicznie jeziorko – wszystko to sprawia, że miejsce ma swój magiczny klimat.

Dojście od drogi Jelenia Góra – Szklarska Poręba zajmuje zaledwie kilka minut. Dojście do wodospadu znajduje się poza miastem, na drodze dojazdowej do Szklarskiej. Parking i stragany z pamiątkami nie pozwolą go przeoczyć.

Istnieje jednak też jeden mankament i aż dziw, że nie doczekał się do dziś rozwiązania. W górnej części wodospadu znajduje się tajemnicza stara rura, która kradnie wodę z wodospadu i szpeci jego naturalny wygląd.

  

Wodospad Szklarki to obowiązkowy punkt do odwiedzenia podczas wizyty w Karkonoszach. Nawet mimo tego, że jest bardzo popularny i nie stanowi wyzwania turystycznego. Ma swój urok i kropka.

---

Rekomendujemy:

Najlepsze latarki: Led Lenser, latarki Fenix, czołówki Petzl, oświetlenie rowerowe, noże Opinel i inne

Zamek Książ i "wiszące mostki"

Dla chyba każdego mieszkańca Dolnego Śląska Książ to miejsce doskonale znane, odwiedzane wiele razy. Podstawowy cel wyjazdów weekendowych mieszkańców Wrocławia, zaraz obok Ślęży.
Olbrzymia rezydencja arystokratyczna, od wejścia jawi się jako pałac. Dopiero widziany z boku ujawnia elementy typowe zamku, jak baszty i mury. Poniżej wrażenia z n-tej wizyty w tym wspaniałym miejscu.

Wnętrza pałacu nie są niestety tak atrakcyjne jak pewnie były kiedyś. Historia była bezwzględna dla Książa. Zniszczeń i grabieży dokonali hitlerowcy, armia radziecka i szabrownicy. Niezwykle przydatna byłaby choć cyfrowa rekonstrukcja wnętrz zamku. Na razie pozostaje użycie wyobraźni. Słabo odrestaurowane i  zrekonstruowane wnętrza to chyba najsłabsza strona Książa. Tylko miejscami napotyka się na ślady dawnej świetności rezydencji świadczące z jak wielkim przepychem była wykonana.

Wspaniałe mury i tarasy z ogrodami to niewątpliwe atuty zamku. Duża ilość fontann, geometrycznie uformowana roślinność, kamienne murki oddzielające od przepaści. Wszystko pokryte „patyną” historii. No może poza złamaną ławką – przy takiej ilości personelu jaki znajduje się na zamku można zadbać chyba o takie detale?

Uwaga na „historię zamku”. Wydaje się, że data i cel powstania zamku nie są jasne. Serio. Popatrzcie na wikipedię:

„Został wybudowany w latach 1288–1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego, na miejscu dawnego grodu drewnianego zniszczonego w 1263 przez Przemysła Ottokara II[5][6].  Bolko I przeniósł do nowowybudowanego zamku swoją siedzibę z Lwówka”

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ksi%C4%85%C5%BC

Przy opisie zamku Stary Książ, który bądź co bądź jest zbudowany w całkiem innym miejscu po drugiej stronie rzeki Pełcznicy.

„Przebudowa ta zatarła ślady dawnego zamku pierwotnego i przez wiele lat, aż do końca XX wieku, obiekt uważano za sztuczne ruiny. Brak danych na temat powstania istniejącego systemu umocnień zewnętrznych w postaci wałów otaczających zamek właściwy i podzamcza, wskazuje na to, że istniał tu nieznany średniowieczny zamek książęcy. „

a dalej „Stary zamek został wzniesiony przez Bolka I księcia świdnicko-jaworskiego. W 1290 roku do zamku książę Bolko I Surowy przeniósł swoją siedzibę z Lwówka Śląskiego.”

No to mamy dwie sprzeczne informacje o przeniesieniu stolicy przez Bolka I. Dodatkowo wpis na temat Bolka I Surowego niczego nie wyjaśnia http://pl.wikipedia.org/wiki/Bolko_I_Surowy. Przy okazji warto wspomnieć, że książę jak i jego ojciec budowali własne państwo śląskie (świdnicko-jaworskie), które skutecznie opierało próbom zbrojnej aneksji przez króla Czech. Zamek Książ, choć nie wiadomo który, powstał pierwotnie do obrony przed Czechami. Potem przez długie stulecia zamek należał do śląskiego rodu Hochbergów.

W czasie drugiej wojny światowej zamek przebudowywany był na siedzibę Hitlera. W zamku wybudowane zostały wielopoziomowe podziemia. Na dziedzińcu wykopano olbrzymi szyb windy. W okolicach zamku pełno jest tajemniczych betonowych budowli o nieznanym przeznaczeniu. W samym zamku istnieją ukryte, zabetonowane przestrzenie o powierzchni kilkudziesięciu metrów kwadratowych. Do dziś nie ma wiedzy co do dokładnego przeznaczenia wielu budowli i podziemi. Istniej wiele teorii o ukrytych skarbach nazistów, archiwach NSDAP i istnieniu ośrodka badań nad cudowną bronią. Pewne, jest że przy ich budowie ginęli więźniowie filii obozu KL Gross-Rosen, w tym zesłani tu na wyniszczające roboty młodzi powstańcy warszawscy.  Więcej informacji  w tym temacie można szukać w  książce „Zamek Książ Zapomniana tajemnica” Jerzego Rostkowskiego, spory rozdział jest też w pracy „Tajemnica Riese” Kowalski-Rekoć-Kudelski. W książce „Podziemny Świat Gór Sowich” Aniszewski-Zagórski znajduje się plan „przepompowni” - betonowego bunkra obok jednego z parkingów (tego bliżej Wałbrzycha - z jednokierunkowym dojazdem). Informacje na temat historii zamku można znaleźć w „Zamkowe Tajemnice” Joanny Lamparskiej. Ale halo to jeszcze nie koniec... Mostki!

Tak się składa, że sam zamek i jego tarasy to tylko jedna z licznych atrakcji okolicy. Wielki park zamkowy, stadnina koni, palmiarnia, podziemia, sztuczno-prawdziwe ruiny zamku Stary Książ. Wąwóz Pełcznicy i punkty widokowe na jego szczycie to również miejsce do spacerów. Jest jednak bardzo ciekawe miejsce, którego nie ma na mapce atrakcji wydawanej razem z biletem występu. Celowo?

Wiszące mostki – w skałach wzdłuż kanionu Pełcznicy wykuta jest ścieżka.  Ma około metra szerokości ale miejscami robi się wąska i trzeba trzymać się poręczy aby bezpiecznie się poruszać. Bezpieczne mijanie byłoby niemożliwe. Teraz rozumiecie dlaczego nie ma tego miejsca na mapce?

Miejscami na skalnej ścianie poruszamy się po mostkach zawieszonych na skale. Przechodzimy obok czubków wysokich drzew, więc nisko nie jest.

Mostki leżą na trasie do Starego Książa. Wychodząc z podzamkowego parkingu, zaraz za szlabanem znajduje się wejście na zółto0niebieski szlak. On zaprowadzi nas na mostki. Wrócić można górną krawędzią wąwozu – na końcu skalnej ścieżki jest skrzyżowanie szlaków i zakręt prowadzący do Starego Książa. Trzeba skierować się na szeroką nieoznaczoną ścieżkę parkową, która doprowadzi na z powrotem od zamku przez ozdobną bramę albo kontynuować spacer aż do  ruin Starego Książa.

Będą kolejny raz w Książu dochodzę do wniosku, że jest to miejsce warte tego, aby przynajmniej raz w roku się do niego przejechać. Trzeba koniecznie wybrać dzień bez tłumów, roboczy piątek jest idealny. Okolica dostarcza atrakcji na dwa dni zwiedzania lub więcej zwiedzania – pamiętajmy jeszcze o pobliskich ruinach zamku Cisy. Można więc zaplanować tu krótki urlop.
Jeszcze dygresja na temat tajemnic zamku – umieszczenie w nich sejsmografów PAN to doskonała przykrywka i zamknięcie dostępu dla osób postronnych. Idealne rozwiązanie na zablokowanie prób eksploracji i badań podziemi zamku może nawet na setki lat. W końcu zbiera się tu dane referencyjne...

Rekomenduję:

 Latarki LED LED Flashlights LED Taschenlampen

Czy twierdza w Srebrnej Górze to atrakcja klasy światowej?

Twierdza w Srebrnej Górze to bardzo dobrze znane dolnoślązakom miejsce wypadów weekendowych. Wydaje się jednak, że na tym kończy się popularność tej atrakcji, bo zagranicznych wycieczek raczej się tu nie zobaczy. Rzadko pojawiają się goście z innych rejonów Polski, którzy nie wiadomo dlaczego postanowili spędzić urlop w Sudetach, które przecież nie są największymi ani najwyższymi górami w Polsce ;) Twierdza położna jest na wschodnim krańcu Gór Sowich (ok. 60km na południe od Wrocławia) - na Przełęczy Srebrnej i jednocześnie jednej z czterech widowiskowych dróg przecinających pasmo Gór Sowich z północy na południe.

Zespół fortów w Srebrnej Górze to atrakcja niezwykła w skali Europy i Świata. Jest świadectwem zaciekłych walk o tereny Śląska prowadzonych od 1740r przez Prusy z imperium Habsburgów. Twierdzę budowano 12 lat od 1765r do 1777r jako swoiste przypieczętowanie przejęcia Śląska przez Prusy a potem Cesarstwo Niemieckie. Pełniła funkcję obronną przez ok. 100 lat a potem wykorzystywana była do innych celów - w czasie drugiej wojny światowej pełniła rolę obozy jenieckiego. Była atakowana jedynie raz - przez Napoleona ale nie została zdobyta.

Twierdza jest naprawdę olbrzymia i w zasadzie na pełne jej zwiedzenie trzeba poświęcić minimum cały dzień. Kilka godzin to minimum. Można ograniczyć się do zwiedzania głównej fortyfikacji - Donjon, skąd roztacza się piękny widok na okolicę. W obrębie twierdzy znajduje się kolekcja broni artyleryjskiej ale nie są to repliki oryginalnych dział.

Najprościej dostać się do twierdzy własnym samochodem. Za miasteczkiem znajduje się spory prywatny parking - najbezpieczniej tam zaparkować. Drogi są wąskie i prowadzą nad przepaściami, parkowanie na poboczu to powodowanie niebezpieczeństwa. Kręte serpentyny są dodatkową atrakcją. Pomimo swoich rozmiarów twierdza nie jest widowiskowo widoczna z okolicy. Wysokie potężne drzewa zakrywają jej mury i mniejsze fortyfikacje. Wstęp na główną twierdzę jest płatny, zwiedza się ją z przewodnikiem w mundurze z epoki albo samodzielnie. We wnętrzu znajduje się minimuzeum z militariami i makietą twierdzy.

Donjon w remoncie - Srebrna Góra

Od kilku ostatnich lat widać postępującą rewitalizację zabytku, a trzeba przyznać, że stan twierdzy był tragiczny. Powoli zamieniał się w ruinę. Obecnie trwa renowacja jej części i powoli, powoli zaczyna nabierać oprawy godnej jednemu z największych założeń fortyfikacyjnych w Europie. Moją osobistą sugestią jest odtworzenie replik oryginalnych dział dalekiego zasięgu i innego uzbrojenia twierdzy z epoki jej świetności.

W okolicy Twierdzy znajduje się wysoki most wiszący - pozostałość Kolei Sowiogórskiej. Jest dosłownie w zasięgu wzroku, ale żeby do niego trafić najlepiej kupić szczegółowa mapę okolicy lub  zapytać  kogoś miejscowego. Jest również sporo pozostałości po średniowiecznym górnictwie srebra. Kilka ciasnych i długich na kilkadziesiąt metrów sztolni jest dostępnych bezpośrednio z leśnych ścieżek. Jeżeli macie miejscowego przewodnika to może zaprowadzi Was do wielkiej podziemnej sali (będziecie potrzebować dobrej latarki), gdzie mieści się naraz kilkadziesiąt osób a wejście jest ukryte w lesie i wielkość przypomina króliczą norę. W celu jej znalezienia odbijało się ze ścieżki na fort Ostróg na prawo w las. Pamiętam, że wyrobisko to robiło spore wrażenie. Jeżeli chodzi o podziemia, to wypad do Srebrnej Góry można połączyć ze zwiedzeniem kopalni muzeum w pobliskiej Nowej Rudzie.

Srebrna Góra to kolejny dowód jak niezwykle bogaty historycznie jest Dolny Śląsk i jak mocno jest niedoceniony turystycznie. Jako mieszkańca okolic ta sytuacja bynajmniej mnie nie niepokoi. Mniej tłoku, niższe ceny. Powoli jednak to będzie ulegać zmianie. Śpieszmy się więc zwiedzać, póki nie zaleją nas potoki japońskich, a może już chińskich, turystów. Bo tu rozgrywała się historia świata, tu ścierały się europejskie mocarstwa, w tym miejscu kształtował się współczesny świat. Tu, na Dolnym Śląsku, jak nigdzie indziej znajduję się wciąż żywe dowody wielkich historycznych wydarzeń, wojen, bitew, szalonych idei i wielkich zbrodni ale i wielkiej sztuki, nauki i religii. To wszystko przykryte jest mgłą zapomnienia jako uznane (niesłusznie) za niebędące częścią historii kraju, w którym obecnie się znajduje.

Oficjalna strona: http://www.forty.pl/


--

Aktualizacja: Na tej stronie znajduje sie film czeskiej telewizji nt. twierdzy:
http://www.ceskatelevize.cz/porady/10282383287-pevnosti/310294340020009-stribrna-hora/

---

Rekomendujemy:

Najlepsze latarki: Led Lenser, latarki Fenix, czołówki Petzl, oświetlenie rowerowe, noże Opinel i inne